Tak to czasami bywa, zgodnie z sugestią Kuby Blog przenosi się pod nowy adres:

http://turucorp.blogspot.com/

czyli turkowe "Piktogramy", zapraszam i sorry za ponowne zamieszanie.

Ech, jak zwykle namieszałem… emisja we wtorek, 27 maja, godz. 19.10, a powtórka w sobotę.

„Bajabongo” fizycznie jest już do kupienia w Wawie, reszta kraju dostanie w przyszłym tygodniu, nakład duży (jak na moją nieskromną osobę), dostępność praktycznie we wszystkich księgarniach prowadzących sprzedaż komiksów, a sam komiks na tyle powalony, że będzie leżał wystarczająco długo na półkach, żeby każdy zainteresowany mógł bez problemu dokonać zakupu.

                                                                        *    *    *

Pisałem kiedyś o komiksowych okładkach płyt, tutaj lineczka do rozważań o dziesięciu najgorszych (zdaniem autora) okładkach wykonanych przez komiksiarzy: http://www.toplessrobot.com/2008/05/the_10_worst_album_covers_by_comic_artists.php#

                                                                        *    *    *

W „Adlerowym klimacie”, znani skądinąd bracia Hanuka machnęli projekty do animacji "Waltz with Bashir", film zaliczył już pokaz w Cannes, a ja mam cichą nadzieję, że jakimś cudem zawędruje również na nasze ekrany.

http://tropicaltoxic.blogspot.com/2008/05/waltz-with-bashir-animated-documentry.html

                                                                       *    *    *

„Pocket Full of Rain” to najnowszy album Jasona (wyd. oczywiście Fantagraphics), album, a właściwie antologia, bo zawiera  min. 25 krótkich komiksów z wczesnego okresu jego twórczości, rzecz o tyle ciekawa, że można zobaczyć w jakich kierunkach poszukiwał rozwiązań graficznych zanim wypracował ten swój minimalistyczny styl, który eksploruje do dziś.  

 http://www.fantagraphics.com/index.php?page=shop.product_details&flypage=shop.flypage&product_id=1484&category_id=5&manufacturer_id=0&option=com_virtuemart&Itemid=62

Ot ciekawostka, podczytując Comicsreportera można się dowiedzieć, że samodzielne przebijanie się na zagranicznych rynkach jest ewenementem, i że jak do tej pory jedynie dwóch amerykańskich twórców publikujących samodzielnie komiksy zdołało znaleźć wydawców w Europie.

John Porcellino

http://lambiek.net/artists/p/porcellino_j.htm

i teraz Alec Longstreth

http://alec-longstreth.com/blog/416/

W sumie to nie do końca jest to prawdą, bo zdaje się, że Corben też nie miał wsparcia żadnego amerykańskiego wydawcy w momencie europejskiego debiutu we francuskim „Metal Hurlant” i, jakby na to nie patrzeć, Crumb czy Gilbert Shelton też byli „self-published”, ale to oczywiście było dawno temu, w odległej galaktyce.

Intrygujące jednak, że dla amerykanów taka sytuacja jest czymś bardzo nietypowym.

                                                               *    *    *

A nawiązując do mojego poprzedniego wpisu, robię z siebie idiotę w TVP 3, w sobotę 24 maja, godz. 18.45, program „Tropiciele”, pasmo regionalne Katowice.

Ponieważ w tym samym programie pojawi się częstochowska ekipa od zina „CzkaFka” i wytwórni filmowej „CHACIFDE”, to, na szczęście, z dwóch godzin mojego bełkotu zmontują jakieś 5 minut materiału.  

Teoretycznie już jest (czyli można zamawiać, ale sam komiks dopiero jedzie z drukarni), ceny zróżnicowane, od 19,12 do okładkowej, czyli 23,90.

Baner wesoło mruga na stronie KG, Szymon właśnie zaagitował u Makaka w „Antyradio” (szkoda, że się dowiedziałem pod sam koniec audycji), jutro ma być jakaś telewizja, na szczęście regionalna, więc zbłaźnię się jedynie przed mieszkańcami Śląska.

Jednym słowem, zapraszam do lektury, a wszelkie uwagi przyjmuję na klatę, tutaj albo na dowolny forum komiksowym.

Acha, nie będę komentował wypowiedzi „zawodowca” Cabały na Polterze, o pseudoartystycznych amatorach, bo szkoda słów.

A zresztą, pośrednio, ale za to bardzo trafnie, skomentował całe zamieszanie z „mainstreamem”  Kamil Śmiałkowski  (wybacz Kamil, ale aż sobie zacytuję):

I „Biocosmosis”  jest takim niszowym komiksem, jak każdy inny.

Ciekawe, czy jego autorzy kiedykolwiek to sobie uświadomią?

...bo w maju to ja zaliczam kilka premier, np. dzisiaj premiera pt.:

"Kajetan Turek"

waga: 3,5 kg

wzrost: 57 cm

o kolejnych majowych premierach postaram się informować na bieżąco :)

Jorge Gonzalez to hiszpański twórca, który, podobnie jak Mirosław Urbaniak i Irek Kinior, próbuje swoich sił na francuskim rynku pod skrzydłami odnogi wydawnictwa Glenat, czyli Caravelle. Jak do tej pory opublikował dwa albumy, w 2004 „Le Vagabond”, a w ubiegłym roku „Hate Jazz”    http://www.bdgest.com/preview-203-BD-hate-jazz-histoire-complete.html

Niezwykle zdolna bestia, chociaż mam wrażenie, że wciąż jeszcze poszukuje własnego stylu, posiłkując się w tych poszukiwaniach świetnymi wzorcami.

Twórczy mix takich artystów jak Mattotti, deCrecy czy Gipi w polewie hiszpańskiego temperamentu, warto zwrócić uwagę i obserwować dalsze poczynania:

http://jfgv.blogspot.com/

http://www.jorge-g.com/

http://www.jfgvoriginales.blogspot.com/

                                                                 *    *    *

W wielki świecie coś tam cały czas się rusza, przed chwilą Piotr Cieśliński http://www.epilogue.net/cgi/database/art/list.pl?gallery=6539 załapał się do Marvela,  a kanadyjski Drawn! właśnie natrafił na prace, znanego chociażby z koszulek dla Chrum Company, Jana Kallwejta   http://drawn.ca/2008/04/22/jan-kallwejt-2/

co skwapliwie podchwyciło kilka innych serwisów wokółkomiksowych.

Jeszcze trochę i może rzeczywiście jacyś Polacy zaczną  trzaskać komiksy dla amerykańców?

                                                                 *    *    *

Dostałem praktycznie ostateczną wersję okładki „Bajabongo”, jestem w szoku co wycisnął Jarek Składanek z mojej nieudolnej bazgraniny, naprawdę kawał solidnej roboty, a zresztą, za chwilę będzie można to zobaczyć „w realu”, więc co ja tutaj będę gadał po próżnicy. Fajnie wygląda, zupełnie jak nie moje.  

Jako wielbiciel takich powieści jak „Ludzie jak bogowie” Sniegowa czy kosmicznej trylogii Trepki i Borunia, nie mogę oczywiście przejść obojętnie obok genialnych ilustracji mojego ulubieńca.

Klimatyczne retro, czyli Virgil Finlay i jego ilustracje do „The Complete Book of Space Travel”:

http://goldenagecomicbookstories.blogspot.com/2008_04_01_archive.html

                                                                *    *    *

A na drugim biegunie graficznych zabaw z rzeczywistością, brytyjskie wydawnictwo Cabanon Press:

http://www.cabanonpress.com/index.htm

Niestety, cześć publikacji wydana w mikronakładach jest już nie do zdobycia, ale na szczęście na sieci coś tam jeszcze można zobaczyć, a jak ktoś będzie w Londynie, to pogrzebać w komiksowych księgarniach.

Mnie najbardziej urzekły takie rzeczy jak „The Hairy Monster, a guide”, „Guardians of The Kingdome”, „First” i „Second”.

Właściwie to na tym blogu nie miało być nic o muzyce, ale jakoś tak wyszło, że zobaczyłem kolejny odcinek „39 i pół” i trochę mnie krew zalała.

Jakiś koleś (ta, wiem, że Karolak) przebrany za podstarzałego punka, jeżdżący „cegłą” w rytm muzyczki rodem z radia RMF, problemy interpersonalne prosto z rodzimych telenowel w stylu „Złotopolskich” czy innego „Klanu” i do tego „superekstraprzełomowy” zespół  czyli „Blog 27”.

Zaniepokojony spoglądam na Onet, ludziki sikają ze szczęścia, porównują do „Californication”, przeżywają muzykę i „strasznie śmieszne i inteligentne teksty”, czyli zgroza… ale to tylko „świry z Onetu”, więc szukam dalej, tym razem moje ulubione fora… i niestety to samo, szok, czyżby całe pokolenie nagle zgłupiało?

Zmotywowany tym szaleństwem, zaczynam sprawdzać kumpli z ekipy, i kamień spada mi z serca.

Bo nie jest źle, wchodzący w smugę cienia „rokendrolowi rewolucjoniści” bynajmniej nie kończą jak serialowe przypały, lansując głupawą muzyczkę  pokręconych nastolatek, tylko nadal robią swoje, nie oglądając się na promowane w mediach mody i style, czy żebrząc o poklask masowego odbiorcy.

Żeby nie być gołosłownym, kilku gliwickich „protoplastusiów” serialowej „gwiazdy”, oczywiście sami gitarzyści, grający w różnych składach i układach od lat 80-tych:

Szymon, długi staż w punkowym „Rottweilerze”, dzisiaj żona, dziecko, praca i oczywiście muzyka, bardzo konkretna muzyka, czyli „Whitman”:

http://www.whitman.zks.com.pl/web/index.html

Witek, jeden z najlepszych gitarzystów jakich znam i jeden z najbardziej drobiazgowych perfekcjonistów w kwestiach muzycznych, przez lata dużo różnej muzyki od HM po akustyczną klasykę, a w tzw. międzyczasie epizod w jednej z najważniejszych polskich kapel punkowych, czyli ostatni skład i sesja nagraniowa grupy „Process”. Dzisiaj żona, dzieci, praca w branży edukacyjnej (ze sporymi sukcesami) i oczywiście muzyka, „Apogeum”:

http://apogeum.art.pl/

acha, stronka domowa, za całym dobrodziejstwem dorobku:

http://www.kozaczkiewicz.pl/

Dominik, niedoszły wieszcz pokolenia, sporo różnych kapel, min. „Texas Rangers”, w latach 90-tych „Svoboda”, a w chwili obecnej pełna niezależność, czyli całkowicie solowy projekt „Diakof”:

http://www.diakof.prv.pl/

Trzech ludzi, trzy różne podejścia do muzyki, ale wszystkie trzy, moim zdaniem, znacznie ciekawsze niż „strasznie śmieszne” przeżycia bohatera tvn-owskiego sitcomu.

Scenarzystów „39 i pół” najchętniej wysłałbym na prowincję, żeby zobaczyli, co naprawdę robią i czym żyją ludzie, a wielbicieli serialu wsadziłbym do wehikułu czasu, żeby jeszcze raz posłuchali tego, czego słuchali kiedyś, zanim ponownie zaczną przeżywać pulpową „anarchię” dla ubogich.

Marzy my się porządny film/serial o tamtych czasach, z konkretną muzyką, wiarygodnym aktorstwem i scenariuszem nie obciążonym potrzebą lansu jakiejś współczesnej „muzycznej gwiazdy”.

Ale to pewnie marzenie ściętej głowy.

Dobra, zamykając ten, mam nadzieję, że jedyny, muzyczny wpis, moja obecna playlista z odtwarzacza mp3 (można sobie dopasować do lektury „Bajabongo”) :

Battles „Mirrored”, Primus”Saling the Seas of Cheese” i „Antipop”, Mars Volta „The Bedlam In Goliath”, NoMeansNo „Wrong”, Fugazi „Repeater”,  RATM  „The Battle of Los Angeles”, System Of A Down „Toxicity”, Hans Zimmer/Lisa Gerrard „Gladiator”, Tool „Aenima”.

Kto to wyda:

http://www.kultura.com.pl/index.php?s=zapowiedzi

Jak to się śpiewa:

http://www.youtube.com/watch?v=Zfg-x7jYW9Y&feature=related

Co to niby znaczy:

http://www.miejski.pl/slowo-Bajabongo

Z kim gra reprezentacja:

http://www.ht-arena.com/kolejarz/?page=Terminaz

Jak wygląda reprezentacja:

http://www.cpoet.net/es/hattrick/simcheeese/team/867410/

Gdzie można dostać legitymację:

http://cojestgrane.pl/wydarzenie/35671/miasto/Wroc%C5%82aw/

Jestem w szoku, ale można nawet samemu tam pojechać (nie wirtualnie):

http://katalog.pf.pl/Cz%C4%99stochowa/Bajabongo-Organizacja-Imprez-F6392679G0B550230-m19.html

Skąd to się wzięło:

http://www.lyricsvault.net/songs/15011.html

Króciutko, bo w zalewie forumowej głupoty i portalowych nieudolności nie chce mi się pisać.

A zresztą, czasu nie mam, zarobiony jestem, a na nominacjach za czestotliwość wpisów na blogu zależy mi prawie równie mocno jak mojemu synowi na ubiegłorocznym śniegu.

Lineczka do masakrycznej rzeczy, którą kiedyś zaledwie "naszkicował" Miyazaki:

miłej zabawy.