|
Za chwilę festiwal w Angouleme, warto więc zajrzeć na stronę z pięćdziesięcioma nominowanymi w tym roku albumami (UWAGA! Wielbiciele końskich pleców, lokomotyw w biegu i wyznawcy teorii o ułomności polskiego komiksu względem zachodniego, w którym, jak powszechnie wiadomo, liczy się tylko i wyłącznie mainstream, mogą mieć problem ze znalezieniem czegokolwiek „godnego uwagi”): http://essentielfnacsncf.bdangouleme.com/index.php?page=selection Z pewna satysfakcją wypatrzyłem tam kilku autorów i kilka tytułów, o których zdarzyło mi się wspomnieć na blogu. * * * Ciekawe kiedy wybitne grono psychologów, zajmujących się od pewnego czasu ułomnością psychiczną osób zalogowanych na „naszej-klasie”, odkryje kolejną „zakompleksioną” grupę użytkowników? Zapewne za chwilę, bo nawet w 6-cio milionowym tłumie trudno nie zauważyć kolesi, którzy do zdjęć w awatarach nakładają sobie jakieś dziwne rzeczy na głowę (np. hełm Vadera albo kapelusz klauna), albo wstawiają rysowane „autoportrety” lub też robią naprawdę dziwne miny (Garfield w wykonaniu Kamila Ś. to dla mnie mistrzostwo świata). * * * Mój system percepcji właśnie odmówił posłuszeństwa po zapoznaniu się z treścią maila o nadchodzącym „sympozjum komiksologicznym”: - Czy w przypadku komiksu można w ogóle mówić o „zjawisku artystycznym”?- Czy twórczość komiksową (w aspekcie ogólnym) i status kreowanych dzieł cechuje specyfika - odróżniająca je od sytuacji w innych formach przekazu (gatunkach, mediach)? Jak rozumieć tę specyfikę? Problem istoty „strywializowanego medium”: komiks jako tworzywo, forma, przekaz – między artyzmem a kiczem.- Jak gatunkowa natura komiksu (narracyjna jedność ikono-lingwistyczna, będąca przejawem synkrazji i korespondencji sztuk), uwarunkowuje kwestię ujmowania go w kategoriach zjawiska artystycznego? Co to oznacza w sensie teoretycznym i praktycznym - próba analizy, eksplikacji i egzemplifikacji.- Komiks (nie tylko w Polsce) – pośród innych sztuk, mediów, gatunków - na tle kultury współczesnej, narodowej, masowej (w tym, np.: komiks jako „najzabawniejsza ze sztuk” i „obszar realizacji marzeń”; komiks w sztuce – sztuka w komiksie; wykorzystanie i „obecność” komiksowych dzieł w literaturze, sztukach plastycznych, filmie).- Historia i specyfika Komiksu Polskiego oraz polska twórczość komiksowa z perspektywy dokonań, stylów, tendencji i trendów w Komiksie Światowym – wpływy i różnice (w tym, np.: określenie i charakterystyka wyznaczników Polskiej Szkoły Komiksu oraz anty-artystyczne konsekwencje merkantylizacji komiksowego rynku wydawniczego w Polsce).- Status obecny i kierunki rozwoju komiksu w Polsce (w tym, np.: sytuacja „komiksu artystycznego”; polski komiks „post-undergroundowy” wobec mistrzów i dzieł „komiksu mainstreamowego”; problem bezwartościowości utworów wobec perspektyw nobilitacji gatunku; zagadnienie niewspółmierności „megalo-narcyzmu” młodych polskich komiksiarzy do rzeczywistych osiągnięć artystycznych – w kontekście ponadczasowej wartości prawdziwych dokonań w ramach gatunku).- Problemy komiksologii jako odrębnej dyscypliny wiedzy (w tym, np.: refleksja naukowa a „pro-kultowa” pseudo-krytyka) – w kontekście analiz dotyczących problematyki „artystyczności” komiksu. Chyba jestem z jakiejś innej planety, bo kompletnie nie rozumiem, o co tu chodzi? I tyle na dzisiaj, idę dalej bazgrać „megalo-narcystyczny” komiks, który na szczęście nie będzie żadnym prawdziwym ani nieprawdziwym dokonaniem w ramach gatunku. |
